Q = h*A*Delta T gibi bir ısı dengesi formülü kullanılarak hesaplanabilir; burada Q ısı dağılımı miktarı, h yüzey ısı transfer katsayısı, A ısı dağılımı alanı ve \Delta T ısı emici yüzeyi ile ortam arasındaki sıcaklık farkıdır. Ayrıca, ısıl direnç belirlenerek de hesaplanabilir. Isıl direnç ne kadar küçükse, ısı dağılımı kapasitesi o kadar güçlü olur ve ısıl direnç R=Delta T/Q olur. Ancak ısı emiciyi etkileyen başka faktörler de vardır.

Malzeme özellikleri: Farklı malzemelerin farklı ısı iletkenlikleri vardır. Bakır ve alüminyum gibi yüksek ısı iletkenliğine sahip malzemeler daha iyi ısı dağılımı performansına sahiptir. Bakırın ısı iletkenliği yaklaşık 401 W/(m\cdot K), alüminyumunki ise yaklaşık 237 W/(m\cdot K)'dir. Radyatör malzemesini seçerken, maliyet ve ağırlık gibi faktörlerin kapsamlı bir şekilde göz önünde bulundurulması gerekir.

Hava akış koşulları: Hava akış hızı, radyatörün konveksiyonel ısı dağılımı üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Zorlanmış konveksiyonda hava akış hızı yüksek olur, yüzey ısı transfer katsayısı h artar ve ısı dağılım performansı artar. Doğal konveksiyonda ise radyatörün montaj konumu ve çevre alanı gibi faktörler doğal hava akışını etkileyerek ısı dağılımını olumsuz etkiler.

Radyatörün yapısal tasarımı: Mantıklı bir yapısal tasarım, ısı dağıtım performansını artırabilir. Kanatçıkların şekli, aralığı ve yüksekliği gibi parametreler, ısı dağıtım alanını ve hava akışını etkiler. Pimli kanatlı bir radyatör, aynı hacimde düz kanatlı bir radyatörden daha büyük bir ısı dağıtım alanına sahiptir, ancak hava akış direnci de daha yüksek olabilir. Optimize edilmiş bir tasarımla en iyi denge noktasını bulmak önemlidir.